Ժպտացիր, հետո...Հետո թափ տվիր թաշկինակդ թաց,
Եվ թաշկինակիդ ծաղկավոր քամին,
Որ շորերդ ի վար ընկավ, թփրտաց,
Մոլորվեց դեղին տերեւների տակ,
Կանաչ խուտուտից արթնացել հիմա,
Արցունք ու ժպիտ, արցունք ու ժպիտ
Եվ շշուկներ է ասեղնագործում
Մանուշակների թերթերի վրա
Комментариев нет:
Отправить комментарий